17 Şubat 2015 Salı

İçimde Mektup Özlemi Büyüdükçe Büyüyor


Yazı yazmaya başladığım zamanlarda herkese mektup yazmak isterdim. Başlardım;  Sevgili Anneciğim, diye ilk başta ailemden başlamıştım çiçekli böcekli, kağıtlara yazardım o kadar da güzel kağıtlar olurdu ki yazmaya kıyamazdım.

Bir süre sonra yazı yazmam ilerledikçe herkese yazdım, renkli zarflar alır renkli kağıtlara yazıp gönderirdik akrabalara 

Sevgili Dedeciğim 

Nasılsın? iyi misin umarım iyisindir, babaannem nasıl umarım oda iyidir herkese selamlar ellerinizden öperim diye bunu gönderdiğim zaman işte ilkokul 3.sınıf falanım geçen yaz ziyarete gittiğimiz de dedemin bu mektubu çıkarmasıyla hafif bir gülümsedim. Çiçekler böcekler yapmışım, sonra zarfa özenle yazmaya çalışmışım fakat yazı irili ufaklı olmuş.  Neredeyse her aklıma gelince gönderirdim, sağ olsun babam da hemen götürürdü postaneye bir tek yakın akrabalarıma değil arkadaşlarıma da mektuplar gönderirdim. Tabiî ki de onlar da bana aslında güzel bir şeydi bu mektup olayı daha samimi daha içten mektup gönderdiğin zaman beklerdin haftalarca cevap gelecek mi acaba diye ama geleceğini bildiğin için heyecanlı olurdu için.

Bana mektup geldiği zaman ben çoğu zaman okulda olurdum annem hemen masanın üstüne koyardı mektubu açmazdı. Sinem masanın üstünde sana gelmiş bir mektup var daha yemek yemeden, mavi önlüğü çıkarmadan mektubu hunharca açardım ne yazdı acaba diye…

Zamanla kayboldu bu olayda hala var mı? Bilmiyorum ama bence unutulmaması gereken bir şeydi. En azından ben yeğenlerime yazmayı öğrendikleri takdir de mektup yazmalarını isteyeceğim. Ben yazı yazmayı çok sevenlerdenim acaba bundandır mı bu kadar yazıya düşkünlüğüm…

İnsan yazı yazarken mutlu olur mu? Ben mutlu olanlardanım, kelimelerle oynamak benim için mutluluk…

Mektup konusunda da en yakınlarımın beyinlerine girmeye çalışıyorum. Belki kandırabilirim ve eskisi gibi ayda yılda bir kere dahi olsa mektuplaşabiliriz.




Sürç-i lisan ettiysem affola, Güzel eğlenceli mektuplarınız olsun, Renkli zarflı günlere hoş kalın… 

5 yorum:

ikrâ dedi ki...

Kesinlikle canlandırılması gerek mektuplaşmanın yeniden. Benim minik bir mektup arkafaşım var,bir okulun öğrencileri ile mektuplaşıyoruz.Yakın bir dostumla da zaman zaman mektuplaşırız hala. Çok keyif alırım,kağıdından zarfına hep kendim hazırlarım. İsterseniz size de yazarım 😊

Sinem Kandemir dedi ki...

çok sevinirim neden olmasın ki bunu en kısa zamanda konuşalım ve ayarlayalım çok çok sevinirim... Ben ilkokuldayken de vardı böyle okullar ama sonra bırakıldı bizde çok ilerletemedik halla sürmesine çok sevindim. <3 tebrik ederim sizi de yaşattığınız için :))

ikrâ dedi ki...

Yazı yazmanın her türlü şeklini seven biri olarak mektuplaşmayı da çok seviyorum,peki o zaman detayları konuşup hayata geçirelim bunu inşaAllah .. :)

Masal Yıldızı dedi ki...

Tam da dün yeni jenerasyon mektuplaşma fikirlerine, tebrik kartı vari cepli mepli süslü püslü zarflara merak saldım :) Şu an önümde malzemelerle arkadaşımın doğum günü için eğlenceli bir şeyler düşünüyordum :) Tebrik kartı geleneğini devam ettirmeye çalışanlardanım ben de. Tabii mektubun yeri bir başkaydı küçükken. Zarfın içine sticker falan koyardım hediye olarak :) Hatta bir arkadaşımın ayağı kırılmıştı okula gelemiyordu, babası aracılığı ile mektuplaşıyorduk :) Hala benimle aynı hisleri paylaşan birilerini görmek çok güzel gerçekten... Instagram'da pek bir yaygın bu mektup arkadaşlığı. Bir keşfe çık istersen :)

Sinem Kandemir dedi ki...

stıcker koyma işini bizlerde çok yapardık hatta kokulu kağıtlardan falan alır koyardık...:)) sizin blogunuz da ki o mektuplar defterlere bayıldım zaten... ınstagram hesabım yok fakat kısa bir süre sonra açacağım gibi görünüyor :)) yorum ve zaman ayırıp okuduğunuz için teşekkür ederim :))

Yorum Gönder

Blogger tarafından desteklenmektedir.
 

Sirius... Copyright © 2011 -- Template created by O Pregador -- Powered by Blogger