1 Nisan 2015 Çarşamba

Olur mu Olmaz mı Denilen Cinsten

1 Nisan şakası gibi bir gün yaşadım bugün. 
 Bir  iki gün öncesinde  çok istediğim bir lojistik şirketinin iş ilanını görmüştüm olmaz umuduyla başvurumu yaptım fakat öyle çok büyük bir hayaller kurarak göndermedim. Her şeye hazırlıklıydım kötü sonuçlarına da iyi gelecek habere de, iki hafta falan sonra başlayacağım iş için evrakları düzenlemem, hazırlamam  gerektiğini hatırladım. Işık hızıyla hazırlandım, makyajmış, saçlarımı yapmakmış uğraşmak istemedim. Kocaman bir güneş gözlüğünü geçirip, saçlarımı şöyle bir tepeden topuz yaptık dan sonra telefonum çaldı. 0212 bir numara aklıma lojistik şirketine dair hiç bir şey gelmemişti. Meğer orasıymış... 

Şaşkınlıkla Oleyy be! dediğimi hatırlıyorum. Tabii kadın bi efendim dedik den ve güldükten sonra iki sohbet çevirip Ön görüşme için beklediğini söyledi. Hemen hemen 2 senedir böyle bir lojistik şirketi bekliyordum olur mu olmaz mı orası belirsin fakat bu heyecan bile yeter bana. Zaten benim hayatımda en olmaz ya dediklerim olur. En olur ya bu tamam dediklerimde olmaz...
  Şaka gibi dememin sebebi ise;
  • Eğer olursa diğer işim ne olacak?
  •  Mülakatta ya elenirsem?
  •  Neden hep bir işi almışken bütün işler art arda sıralanıyor?
Kafamda deli sorular efendim.
Haberi aldık dan sonra evraklar içinde bir şey yapamadık açıkcası çünkü dünkü Elektrik kesintisinden sonra sistemleri çoooluuuşşmuuyooooorrmooooş efendim. Bende tamamdır dedim ve oradan ayrıldım.

İkinci haberim ise;  Bir kitap çekilişi vardı hemen hemen bir kaç bloggerda görmüş olmalısınız bende katılmıştım bir iki tanesine olur mu olmazmısına fazla takılmadan hem tanışmak hemde ileride bende böyle bir şey yapacağım için ilgimi de çekmişti bugün uyanınca gördüm ki Tebrikler sirius yazıyor konuyu okuyunca kazanan talihli benmişim yupppii demeden alamadım kendimi bugün. Bu nisan ayı  benim için uğurlu gelecek belli ki teşekkürler www.obiranne.net '' O Bir Anne''

Neyse bakalım bugünlük de böyle olsun diyerek den kaçıyorum ben.
Sürç-i lisan ettiysem affola, Güzel Haberler almanız dileğimle hoş kalın...


                                                                       Sinem Kandemir

31 Mart 2015 Salı

Tuhaf Düşünceler Evi

 Sabah uyanır uyanmaz tuhaf tuhaf düşüncelere kapıldı. Kendisini gereksiz lüzumsuz bir insan olarak nitelendirdi. Kafka'nın dönüşüm kitabındaki gibi bir böcekti böyle hissediyordu.

Önceden Konuşulan kahvaltıya gitmemiş, akşam toplanma konusunda verilen karara uymamış sabah derse gitmesi gerekirken kalkamayıp uyumuş, bol bol kahve içmiş bol bol stres yapmış. Hiçbir şeyden zevk alamamaya başlamış yatakta durup saatlerce tavanı izlemek istemiş, etrafındakilerin konuşmaları vız vız diye gelmiş, söz dinlemez ve vurdumduymaz olmuş, sevimsiz biri işte…

Bazı esrarengiz tavırlarını da anlatmadan geçemeyeceğim. İçtiği suyu ağzında kaç saat bekleteceğim gibi kendiyle tutarsız yarışlara girmiş. Yarım saat de kaç kelime okuyabiliyorum gibi düşüncelere kapılıp bunları uygulamış, yediği her sebzenin besin değerini araştırıp ailesini bu konuda bilgi sahibi yapmış alınmaması için uyarılarda bulunmuş. Kaplumbağaların çok hızlı koştuklarını kuşların yavaş uçtuklarını balıkların kara da güneşlendiğini hayal etmiş. Tutarsızca düşünceleri çınlamış bu sabah Tuhaf Düşünceler evinde…


                                                                                                              Sinem Kandemir

29 Mart 2015 Pazar

Gelmekte Zorlanan Bahara Selam Olsun

 Gelmekte zorlanan bahara özlemim sonsuz, tabii gelmeden de bir yazı hazırlayayım dedim şimdi yarın öbür gün gelir zaten yoldadır. Portakallı kek tadında gelecek ılık bir esintiyle topraklar kabaracak hatta kabardı bile hafif hafif çimleri görüyorum. Üstlerinde Sarı papatya cinsinden minik çiçekler toprak ananın yavrularına selam olsun.


Bahar gelince insanın içine doluşan mutluluk kelebekleri vardır. Her umudunu kaybedenin içine de düşen ufak mutluluk pıtırcıkları bu baharda da yerlerini almış görünüyor. Mutluluk pıtırcıklarıyla birlikte bu bahar da şans diliyorum onlara, baharın gelişini ben kaplumbağalarımız dan ve masmavi gökyüzünü paylaşamayan kuşlardan anlıyorum. Koskocaman alanı nasılda paylaşamıyorlar bizim dünyayı paylaşamadığımız gibi…

Baharın gelişini Marmaris de bisiklet süren çiftlerden balkonlarında minik renkli saksılarda büyüttükleri renkli çiçeklerden ve pıtır pıtır açmaya hazırlanan orkidemden anlıyorum.  Tabii orkide bakımı da önemli yerini sevmesi beğenmesi lazım hassas bitki vesselam çocuk gibiler çocuk. Bitkilerin en hassas oldukları mevsim bence keza neden bu kadar hazırlık yapsınlar ki baharın gelişine onlar daha bir sevinçli görünüyorlar.

Ben bahar insanıyım çok sıcağı da sevmem ( Ki Marmaris de tam yeri ) çok soğuğu da kar dan hele hiç hoşlanmam hayatımda ilk defa üniversite de görmüştüm. İnanın hiç sevmedim hiç yürümek ayrı bir zor oynamak ayrı bir zor, alışık değilim vesselam hayatımda kar mı görmüşüm ben. (Bu konuyu ayrı bir gün ele alacağım kar da neler yaşadım neler ahh! ) o yüzden ben bahar insanıyım ılık esintiden mutlu olan hafif yağmur çiselemesine sevinen gelecek olan bahara Selam olsun…

Sürç-i lisan ettiysem affola, Gelmekte zorluk çeken baharımıza hepimizden selamlarımı saygılarımı ilettim hoş kalın…

                                             SİNEM KANDEMİR

27 Mart 2015 Cuma

Yalnızlığa Alışanlar Klasiği


Yalnızlık sana çok yakışıyor, yalnız kalmalısın bu yüzden sadece ve sadece benimle kalmalısın… Bu çok bencilce dahi olsa böyle olmalı çünkü ben yalnızım ancak böyle anlaşabiliriz seninle sessiz ve yalnız bir şekilde, kalabalıklar içinde yalnız.

Büyük umutlar yerine sıradan basit şeylerden başlamalıyız konuya, giriş gelişme ve sonucu saçma sapan olan konularla devam ettirmeliyiz tutarsızca ikimizde birbirimize karışmamak şartıyla aklımıza gelen kısa kelimelere sarılmalıyız. Ama alışmamalıyız birbirimize eninde sonunda birbirimizin hayatından gideceğimiz için alışmamalıyız.

Giderken kısa cümlelerle veda edelim yalnızlık konusu olan cümlelere yer verelim hoşçakal yalnızlığınla…

                                                    SİNEM KANDEMİR…

26 Mart 2015 Perşembe

Kendini Anlatamayanlardan Mısın Sende Benim Gibi

 Kendini anlatamayanlar vardır ya işte tam tamına ben onlardanım, bir insan kendini nasıl anlatır ki ben yapamıyorum mesela yapanlar varsa da saygılarımı sevgilerimi iletiyorum.
İnsan en çok kendini anlatmada zorluk çekermiş kızlarla toplandığımızda bizim hatunlardan biri söylemişti,  bu tanımı ben üstlenmiştim hatta üstleniyorum. Kendimi anlatmak dan da çok hoşlanmıyorum ben anlatamam ki zaten ben şöyleyim böyleyim yok yok yapamam ama beni benden daha iyi tanıyanlara da büyük bir saygım oluşur.

Bugün ders den çıktım eve doğru gidiyorum nasılda yağmur yağıyor ıslandım paçalarımdan sular akıyor o derece yani nasıl hava böyle tuhaflaşıyor anlamsız kalıyorum. Bir gün önce de yine yeni tanıştığım bir arkadaş ‘’evet sende bir kendini anlatamama durumu var’’ demişti bu zaten benim bildiğim bir şeydi. Ben kendimi anlatmayı sevmiyorum hatta tam böyle anlayacakları zaman kendimi direk çekiyorum unutana kadarda konuşmuyorum. Ben kendimi anlatmayı değil de ben anlatmadan anlasınlar istiyorum çok mu fazla oldu buda?


Ders den koştur koştur gelmiş sırılsıklam bir şekilde eve kendimi atmış bir halde şöyle bir mesajlara baktım; Direnç mesaj atmış
  •       Sen yine depresyona mı girdin ne oldun?
  • ·        Yook bee ne alaka? Yani girdim çıktım sonra girme aşamasındayken sıyrıldım falan filan işte sen nasıl anladın ya dedim hunharca gülerek.
  •       Yazdıkların keşkeyle başladığı zaman sen depresyona giriyorsun. Keşkeyle değil de güzel ya da iyikiyle başlarsa sen mutlusun. İkisi de yoksa düşüncesiz duygusuz halindesin. Yazarlara gömüldüysen tekrar tekrar bir şeyleri düşünüyorsun. Yok eğer kısa kısa sözlere bakıyorsan sen yine bir şeye çok üzülmüşsün...

Şimdi ne yalan söyleyeyim doğru kısa küçük ayrıntılar ama benim yaşamımda çok büyük bir yere sahipler, kelimelere sığınmışlığım dan anlamış…

Sürç-i lisan ettiysem affola, Kelimelere sığınmış insanları severim vesselam hoş kalın…
                                                     
                                               SİNEM  KANDEMİR...
                                              

24 Mart 2015 Salı

Pupa Cafe de Gelecek Planlarımı Ahh Ne İlginç

Hayatınızdan gidenlere üzülmeyin hatta güle güle canım benim ne iyi yaptın da çıktın hayatımdan demekle başlayın. Ben böyle yapmaya başladığımdan beri çok güzel insanlar kazandım hayatıma giren insanlar benim gibi başarı odaklı ne istediğini bilen insanlar. Hayatımı etkileyebilecek güzel düşünceleri olan bunu paylaşmaktan çekinmeyen insanlar.

Uzun süredir buluşamadığımız bir arkadaşımla buluşacaktık bugün havada bir güzel anlatamam ılık yani. Gömlek mi? giysem kazak mı? derken havaya kanmadım tabii geçirdim kazağımı, iyi ki de böyle giyinmişim çünkü akşama doğru felaketimsi bir soğuk sanırsın kutub'un kapılarını açmışlar Marmarise doğru bir koridor yapmışlar soğuk hava burada nere de kaldı o güzel güneşli hava nerede?

Simayla nereye geçsek orası mı burası mı yok orada şöyle yok orası böyle bu gibi kargaşalar olmadan direk PUPA CAFE ye geçtik yayıldık hatta öyle bir yayıldık ki sanırsınız 4 kişilik gittik sadece 2 kişiyiz ama dağınığız sonuç itibariyle. Mekan harika kimseler yok sessiz herkes cana yakın, cana yakın demişken; egede öyle somurtkan insan görmeniz zor he dışarıdan gelenler farklı tabii neyse PUPA CAFE benim için 5 yıldızı kaptı. 


Yakın bir zaman da simaycığım da bloğun da düzenlemelerle aramıza katılacak belki de güzel tasarımlarıyla… Ben dinlerken heyecanlandım çok iyi olacak çok. İnanıyorum o yüzden olacak. Simayın hayatı anlatsa roman olur cinsten, her anı bir olay. Geçmişinden geleceğine kadar duygularını benim gibi oda çok yoğun yaşıyor bundandır ki her olaydan bir şey üretiyor hayal gücü muhteşem….

Son olarak eğlenceli ve faydalı bir buluşmaydı; buda bugünün şarkısı olsun bari;



Sürç-i lisan ettiysem affola, Hayatınız da güzel insanlar olması dileğimle hoş kalın olur da bir gün yolunuz Marmarise düşerse PUPA CAFEyede uğramadan geçmeyin =) …
                                                    
                                                         SİNEM KANDEMİR


23 Mart 2015 Pazartesi

Yağmur & Zafer ikilisine :))

Yıllar önce ilkokul zamanı tanışmış çok da birbirimize ısınamamıştık ben çok farkında değildim olayların ama o beni hep tuhaf biri olarak bilmiş bildirmişler hiç öyle konuşmuşluğumuz da yoktu. İlkokul zamanı zaten gruplanma vardı o zamanları o benim arkadaşım, bu senin arkadaşın bir konu konuşulduğunda X grup dan biri varsa yanımızda susulurdu gözlerle Aman ha! bir şey demeyin bu bizim grup dan değil denilirdi. Ne günlerdi ya şimdi her hatırladığımda gülüyorum.

Çok iyi tanımadığım fakat o zamanları benden çok haz etmeyen bir arkadaşımın evindeydim Cuma günü. Aradan yıllar geçti. (tabii biz ara ara konuşmaya başlamıştık o ‘’X’’ kişi hayatımızdan gidince aslında iyidir özünde ama bilemedim şimdi neden böyle yapardı.) Evlendi ve ev ziyareti, hayırlı olsunlar, mutlu mesut olun gibi şeyler ilk defa evlenen bir arkadaşımın evine gittim tabii bir heyecan tuhafımsı bir mutluluk.

  • ·         Sana ben şimdi neler yapacağım neler.
  • ·         Ayy Tatlım Zahmet etme ne olur.
  • ·         Ay Zahmet Etmegillerden misin sende yihuuu.

 Diye de konu geçti aramızda…

Neyse oradan buradan sohbetler nasıl özleştiğimizin farkına vardık eski arkadaşlar daha bir farklı canım yaşanmışlıklarımız var küsmüşlüklerimiz =) herkesin hayatında böyle bir iki eski dostları olmalı konuşulacak o kadar fazla konu oluyor ki gülerken ağlıyorsun bile. Neyse o gün çok güzel geçti yağmur ve zaferi ben birbirlerine çok yakıştırıyorum hatta ve hatta birbirine bile benzetiyorum. Eee ama görseniz bana hak verirsiniz. Canlarım benim bu hazırladığım postu atarım ben şimdi onlara o yüzden öpüyorum saygılar sevgiler…



Aaaa son olarak şunu yazmadan geçemeyeceğim; Yağmur’a bir diğer arkadaşım hep sinem, sinem şöle sinemle böyle yapardık sinem canım benim sinem böceğim sinemmmm, inemmmmm,nemmmm, mmmmmmmmmmmmm dermiş  yağmurcuğum artık çıldırmış ve elindeki k flakes  paketini yere atmış X arkadaşımız da  sen çıldırdın herhalde yağmur demiş ve evden gitmiş  Etrafı toplamak da gene yağmura kalmış bunu anlatırken ne güldük biz ve yıllar sonra birlikteyiz bu konuları açıp evde kahkahalarımız  yayıldı.

Damla Damla biriken anılarımız hayallerimiz çınladı evin içinde ‘’DAMLA DAMLA’’  (( Bu Damla ikilemini sadece Zafer ve Yağmur anlayacak ama üzgünüm güzel Dostlarım… =) ))

Ben aslında yağmurun evindeki o sıcaklığı aldım fakat hala eve babası gelecekmiş gibi hissettim sanki evlenmemiş daha baba evinde birazdan elinde gazetesi yağmura aldığı süt ve cipslerle gelip bana da kızım hoş geldin? Deyip balkona çıkıp pangoyu sevecekmiş gibi Ayy tabii insan duygusal oluyor böyle anlarda hatta bunu yaşadık bile ama çok da eskiye dönmemek gerekiyor…

Sürç-i lisan ettiysem affola, ben çok keyif aldığım bir gün olduğu için ve hatıra olarak kalsın diye bu postu hazırladım umarım sizlerde okurken benim gibi keyif alırsınız. Benim blogum günlük blogu türünden olduğu için bana alışıksınız zaten, Hayatınızda eski dostlarınızın mutluluklarını görmeniz ve yaşamanız dileğimle hoş kalın…


                                                                SİNEM KANDEMİR…
Blogger tarafından desteklenmektedir.
 

Sirius... Copyright © 2011 -- Template created by O Pregador -- Powered by Blogger