22 Mart 2015 Pazar

Neslişli Günler Bugün Bahar Görünümlü Kışa Merhaba Dedik

2 gündür soğuk olan hava bugün kendine geldi. Tabii bu güzel havayı fırsat bilip hemen kızları toparladım fakat tek gelen Neslihancığım oldu, iyi de oldu.


Bugün Neslihancığımın ilk izin günü nasılda heyecanlıydı ilk başladığında her işe yeni başlayan gibi en çok ailesinden sonra ben güvendim ona ve inandım oda kendine inandı ve bir haftayı atlattık ikinci hafta eminim ki onun için daha kolay olacak. O yüzdendir ki bugün toplanmamızın nedeni güzel sohbetler, iş yaşantısında gördüğü zorluklar. Şu aralar benim böyle anlatacak anım ve tecrübem olmadığı için Aaaa Ciddi misin, Yok artık, Hadi be, Aman boş ver, takma gibi art arda gelen ahlanmalarım vahlanmalarım oluyor. Ama inanıyorum kendime de… Güzel insanların güzel işlere imza atacaklarından eminim.Hava güzel demişken evet güzel bahar görünümlü kıştı. Çok soğuk vesselam çok...

Sürç-i lisan ettiysem affola, Güzel havalara merhaba demek üzere hoş kalın…

                                                  SİNEM KANDEMİR…

21 Mart 2015 Cumartesi

Meksikanın Unutulmayanlarına Selam Olsun Frida Kahlo ve Diego Rivera

Frida kahlo diyelim bu günde…

Kötüyüm gitgide daha da kötü olacağım ama yavaş yavaş yalnız kalmaya alışıyorum, bu bile bir şeydir, bir avantaj, bir zaferdir. Frida Kahlo

  

Acıları mutlulukla karşılayan bir efsane desem yeridir sanırım. Ben bunun filmini de izlemiştim muhteşem bir canlandırma olmuş hayatını az çok araştırmışsanız hiçbir abartı olmaksızın tamamen aynı anlatılmış bir filmdi. İzlerken o acılarını hissedeceksiniz bundan çok eminim.
Azim ve tutkunun karşılığı bir nevi Frida kahlo…


Çocukken geçirdiği felç sonucu bir bacağı özürlü kalmıştır ve Tahta bacak frida denmiştir bununla bütünleşmiştir. Tabii hayatı sadece bu monotonluk da devam etmeyecektir. Okuldan eve dönerken geçirdiği bir trafik kazası sonucunda trenin demir çubuklarından birisi frida’nın sol kalçasından leğen kemiğinden çıkmıştır.


Hayatı bundan sonra hep korseler, tedaviler, acı ve can alıcı birçok olaya ev sahipliği yapmıştır. Geçmeyen acılar, sızılar doktorlar ve sonradan kangren olan bacağı kesilecektir bu kadar olumsuzluğa rağmen yaşama sevinci devam etti desem abartı yapmam herhalde. Yatağına bağlı bir hayat geçirirken ailesinin çok üzüntüsünü filmi izleyince anlayacaksınız ve o durumda ailesinin teşviki ve yardımıyla resim yapmaya başlar tabii bu hemen o anda olmuş değildir. Zaten yeteneği bu yöndedir alçılarına resimler çizer, üstündeki gögüsündeki alçılara hayatı resmeder.




Yürümeye başladığında ise dönemin en iyi fotograf sanatçısı olan Tina Modotti ile tanışır ve arkadaş olurlar. Tina Modotti ile davetlere sergilere katılır Frida Kahlo, Tina Modottinin arkadaşı olan ve dönemin Meksikalı michalangelo olarak anılan ünlü ressam Diego Rivera ile tanışır.


Resimlerini gösterir ve Diegro ondaki bu güzel ışığı fark eder ve aralarında romantik bir bağ oluşur en sonunda evlenirler. Evlenirler fakat frida 3. Eşidir, tabii o dönem de herkes bir şeyler söyler fakat kime ne…
Fridanın ailesi buna çok sıcak bakmazlar hem çok kiloludur hem de yaşça büyüktür fakat fridaya kimse engel olamaz ve evlilik törenine sadece Fridanın Babası gelmiştir…


Evlilikleri çok sert ve hızlı geçer fırtınalar kopar filmini izlediğiniz de ne demek istediğimi anlayacaksınız.  Frida kahlo ve Diego Rivera ABD yaşamaya başlarlar çünkü iyi bir iş almıştır. Orada yaşarken Frida kahlo ve Diego Rivera adlı tablosunu yapmış bunu sergilemiştir ve ilk tablosu olmuştur.

Frida kahlonun sağlık sorunları hiçbir zaman peşini bırakmadı art arda iki düşük yaptı bir çocuğunu aldırdı ve eşinin sevgisizliği ve dengesizliği yüzünden çok sevdiği diego’dan ayrıldı. Fakat 1 sene sonra tekrardan evlendiler sonra tekrardan fridanın çocukluğunu geçirdiği eve geri döndüler. Frida’nın da evlilikleri sırasında çeşitli erkeklerle ilişkileri oldu…



Asıl bundan sonrası beni çok etkilemişti hemen anlatıyorum; Frida kahlo artık kendini ispat etmiş bir ressam olma statüsünde ilerledi resimleri tabloları herkes tarafından beğenildi sevildi. Övgüler tebrikler aldı fakat içindeki acı vücudundaki acılar her zaman içinde büyüdü dayanılmaz bir hal aldı. Amerika da, Fransa da sergiler açıldı Paris den güzel övgüler almaya devam etti derslerine ara vermeden evinde dahi devam etti öğrencileri evlere geldi. Diegro Rivera bence ona çok aşıkdı. Frida kahlo da aynı şekilde… 


Doktorlar Frida kahlonun yataktan kalkmasına izin vermediler ve o gün sergisine karyolasıyla gitti güzel yüzlü ve sevgi dolu bakışlarıyla. Övgülere ve beğenilere layık bir şekilde…



Son olarak şunları da eklemek isterim; Ölümü sonrası külleri yakılmış ve çocukluğunu yaşadığı ev olan Mavi ev’de muhafaza edilmektedir. Rivera tarafından devlete bağışlanmıştır...



"Hep kendimi dünyanın en garip insanı olarak düşünürdüm. Fakat sonra dünyada ne kadar çok insan olduğunu düşünmeye başladım. Bu kadar çok insan arasında elbet benim gibi biri olmalıydı, kendini benzer yönlerden tuhaf ve kusurlu hisseden. Sonra onu hayal etmeye başladım. Bir yerlerde oturmuş onun da beni düşünüyor olduğunu hayal ettim. Yani eğer bir yerlerdeysen ve bunu okuyorsan ve bunu biliyorsan, evet, bu doğru ben buradayım ve en az senin kadar garibim." Frida Kahlo


Frida’nın Diego’ya mektubu…
Seni sevmekten neden vazgeçtim;
Kötü günümde yanımda olmadığın zaman vazgeçtim. Canın sıkıldığında benimle paylaşmadığını, kırılacak veya tedirgin olacak olsam bile düşüncelerini açıkça söylemediğini anladığım zaman vazgeçtim. Bana yalan söylediğini anladığım zaman vazgeçtim. Gözlerime baktığında kalbinle bakmadığını ve bana hala söylemediğin şeyler olduğunu hissettiğimde vazgeçtim. Her sabah benimle uyanmak istemediğini, geleceğimizin hiçbir yere gitmediğini anladığım zaman vazgeçtim. Düşüncelerime ve değerlerime değer vermediğin için vazgeçtim. Ağrılarımı dindirecek sıcak sevgiyi bana vermediğinde vazgeçtim. Sadece kendi mutluluğunu ve geleceğini düşünerek beni hiçe saydığın için vazgeçtim.Tablolarımda artık kendimi mutlu çizemediğim ve tek neden sen olduğun için vazgeçtim. Bencil olduğun için vazgeçtim. Bunlardan sadece bir tanesi senden vazgeçmem için yeterli değildi, çünkü sevgim yüceydi. Ama hepsini düşündüğümde senin benden çoktan vazgeçtiğini anladım. Bu yüzden ben de senden vazgeçtim...

Sürç-i lisan ettiysem affola, Eksiklerim ve anlatamadığım unuttuğum olaylar anılar varsa yorum kısmına bırakırsanız bende çok sevinirim beni etkileyen ve benim yaşamımda güzel bir yere sahip olduğu için sizlerle paylaşmak istedim.

                                                         Meksikanın unutulmayanlarına selam olsun…

                                                                    Sinem Kandemir

20 Mart 2015 Cuma

Murphy Kanunlarıyla Hayatı Hafifemi Alsak Ne yapsak Nerelere Gitsek

Tuhafımsı bir mutluluk olmayacağını bildiğim halde ufak bir umut var içimde. İnsan bunun için bile yaşamalı bu umut için bu bekleyiş için. Saçma sapan konulara takılmışlığımda oldu ve bunun için bazı olayları, hatta güzel başlangıçları es geçmişliğim ama geç değil hiçbir şey için bunu anladım.

Hayatı çok da ciddiye almamak gerektiğini anladım, geç olsa da farkındalık yarattım hayatımda mutluyum bunu sürdürmek için çabalayacağım… Şöyle mutlu mesut insanlar olur ya ‘’Aman neyse’’  ya diyen hiçbir şeyi takmayan yüzün de kocaman gülümsemesi olan insanlar ne şekerler,ben böyle insanlara hopp!!! Süpersiniz bebeklerim diyorum, Kaç yaşın da olursa olsunlar

Hatta çok şeker görünmüyorlar mı ya?


Nasıl olsa olacağı varsa olur yoksa zaten olmaz olmayacak da zorlamanın manası yok zorlamak ve bunu içselleştirmek insanın kendi bedenine verdiği en büyük Acıdır, Izdıraptır. Ben aslında MURPHY KANUNLARINA inanıyorum sizde inanın hatta yaşamınıza oturttun bunu bakın her şey daha güzel olacak =))) ve içinizden ne geliyorsa yapmak istediğiniz her şeyi yapın o ne diyecekmiş bu ne diyecekmiş bunlara takılmadan özgür kararınız ve iradenizle... Ayrıca Yıldızlara da inanın hatta her gece dileklerinizi tutun şimdilik bu kadar yeter hoş kalın...

Sürç-i lisan ettiysem affola, Hayatı çok da ciddiye almadan yaşamanız dileğimle hoş kalın…

                                                      
                                                    SİNEM KANDEMİR…

19 Mart 2015 Perşembe

Başarı Odaklı İnsanlara Hayranlığım Sonsuz

Kendine güvenen insanlara hem saygım sonsuz hem de hayranlığım. Bugün ders de speaking hocamız benim yaşlarımda bir hatun güzel, bilgili bir o kadar da içten. Hem kendine özgü bir havası var hem de cana yakın tavırlarıyla insanı rahatlatıyor.

Yaşının vermiş olduğu bir olgunluk, ve hayat tecrübeleriyle bu birleşince mükemmel kavramı ortaya çıkıyor. Ses tonu, anlatış tarzı, konuşurken insanların gözünün içine bakması insana da güven duygusu uyandırıyor. Asıl anlatmak istediğim ben böyle insanlara hayran oluyorum. Bir şeyleri başarmış bir şeyleri kimseye değil kendine ispat etmiş insanlara hayranlığım sonsuz. Yaşım 24 ikimizi karşılaştırdığımda ise dağlar kadar fark var…

                                                   ((( Kırmızı ve Siyah - STENDHAL))))

İzmir de okuluyla birlikte bir çok Amerikan Kültür de ders vermiş okurken bunları yapmış bir kızdan bahsediyorum öyle çok şey sığdırmış ki şu 24 yaşına vay anasını Tebrik ederim beee!! Demek den kendimi alamadım hata onunla da kalmadım bir post hazırlayayım dedim. O kadar etkilendim yani yaşı aslında 28 27 olsaydı bu kadar büyütmezdim olayı ama yaşımın tıpkısının aynısı olması beni benden aldı büyük bir ihtimal adı da Gökçe…

Daha yeni tanıştım yani ben çok sevdim benim gibi felsefeye ilgisi büyük, benim çok sevdiğim yazarlar onu da cezp etmiş, ayrıca aynı dergiyi arıyoruz( Kafka Okur ) Marmaris ufak bir yer olduğu için istediğimiz şeyleri bulmak da zorluk çekiyoruz. Benim çok sevdiğim bir söz var hatta hani nasıl anılmak istersin deseler şöyle derdim.’’ Güzelliğine Hayranım ama zekası beni korkutuyor.’’ Benim bu sevdiğim söz aslında tam olarak Gökçeyi anlatıyor.
Arkadaşlara anlatıyorum şöyle kız böyle kız abartma falan diyorlar ama yok yani. Bilmiyorum neden böyle yoğun bir his yaşadım ama ben başarı odaklı olan insanlara hayranım…
Ne istediğini bilmek elde etmenin yarısıdır. Böyle insanlar işte bunun farkında olan insanlar neyse yaaaaaaaaa…

Sürç-i lisan ettiysem affola, ‘’Hayatınız da başarılı insanlara yer verin ki sizi başarıya götürsünler.’’  hoş kalın…
                                                  Sinem KANDEMİR




16 Mart 2015 Pazartesi

Kahve Kokusuna Aşık Olanlar En Çok Beni Anlar

Ah şu kahveler…

İnsanları nasılda cezbediyor kokusuyla, köpüğüyle benim gibi kahve aşığı insanlar için mükemmel bir buluş niteliğinde. Çaydan daha çok sevdiğim gerçeğini arkadaş çevrem ve aile ortamında herkes bilir. Kimse bana Çay içer misin canım demez mesela. Kahveni nasıl içersin Sİnemcim diye soru yönelir.
  • Mutlumuyum?
  • Evettttttttt.

İnsanın en mutsuz anlarında gelen ufak bir olay örgüsü şu fal olayı…
 Nazar var şekerim nazar aaaa! Birinin gözü var sende ayy ne güzel bak kuş çıkmış kısmet var kısmet ay şekerim şurada da bir insan görüyor musun? Nasılda kötü vs vs. inanmak bir yana insana iyi bir motivasyon olduğu kesin en azından benim için öyle. Her gün bir Türk kahvesi içilir ve anlamasam dahi kapatırım. Ablamın güzellik salonu var oraya gittiğimiz de ise muhakkak kahve içilir ve kapanır illa biri gelir ve bakar tabii bu benim en sevdiğim kısımdır…
İnanmak değil fala kimse inanmaz ve bir şey umut etmez ama ben seviyorum. Sevdiğim içinde baktırıyorum ve baktıracağım. Bir kahvenin 40 yıl hatırı varmış zaten kahve içmek iyidir güzeldir vesselam…
                                           (Kahve Kokusuna Aşık Olanlar En Çok Beni Anlar.)

Geçen seneye ait  bir fotoğraf buldum olayı da hatırlıyorum aslında;

Yine güzel bir havada annemle oturmuş sohbet ediyoruz yahu dedik kahvesiz olmaz bu sohbet hemen  içtik ve kapattık  ahan da bir açtım ki ne göreyim kalp nasıl da güzel çıkmış. şimdi bulunca da naçizane bir şeyler yazıp paylaşayım dedim.
Sürç-i lisan ettiysem affola, Fallara İnanmayın Falsız da Kalmayın diyerek den yazıma noktamı koyuyorum hoş kalın...
                                        SİNEM KANDEMİR

15 Mart 2015 Pazar

Tuhafımsı Hikayeler

Bugün neler oldu bir bilseniz diye başlayayım bari yazıma;

Uzun süredir takip ettiği çocuğu eklemek için çabalamıştı VENÜS ama olmadı hep bir bekleme hep bir bahane uydurdu. X kişisi onun farkında bile değildi. Bir kere buluşmuşlar oda öyle böyle bir zaman geçirmişlerdi. Bir daha ne VENÜS, X kişiyi Gördü nede X, kişisi VENÜSÜ…
Tabii VENÜS bundan çok etkilenmişti. Fakat bir adım atamadı atamayacaktı da aradan 6 ay geçti neredeyse. Bir gün VENÜSÜN arkadaşı olan PLÜTON eklemeye karar verdi iyilik yapmaya çalıştı bir nevi. Tabii VENÜS buna hazır değildi olmayacaktı da Çünkü X kişisi onun için bulunmaz hint kumaşıydı.


PLÜTON patdadana  ekleyiverdi. VENÜS kaldı ahanda beyleeeee ne yaptın dostum dedi .
Aman ne olacak yahu diye geçiştirdi lafı ahanda eklemişti X kişisini sırada beklemek vardı, fakat VENÜSÜN ayakları tir tir titredi. Kendi kendine konuşmaya başladı kesin rezil oldum, tamam hemen sosyal medyayı dondur iki üç sene donmuş şekilde kalsın PLÜTON kahkahalar atıyordu. VENÜS her şeyi unutmuş bir halde neler olduğunu ve neler olacağını düşünüyordu. Hiç kimse bir şey bilmiyordu ve bilmeyecekti de aradan zaman geçti iki dakika üç dakika, beş dakika hala bir şey yoktu. VENÜS  PLÜTONA ya sen kimsin derse? Ya neden ekledin beni derse diye sorular soruyordu PLÜTON kahkahalar atıyordu sonuç hala TUHAF…



Sürç-i  lisan ettiysem affola =))
VENÜS; Tuhaf bir kız platonik takılmayı seven. Başarı odaklı Çabuk Pes eden
PLÜTON; VEnüsün arkadaşı. Olacağına inandığı şeylerin üstüne giden, Venüsün pasifliğine kızan bir hatun.
X Kişisi; Esas IĞĞLaaan çııçıığıııı =))

NOT: Olay örgüsün de yaşanılmışlıklar var fakat isimlere lakap takmak zorundaydım… Tuhaf gezegenime uyması içinde gezegenlerden seçtim. Saygılar hoş kalın…

                                 
                                          SİNEM KANDEMİR 

Aman da Aman Ben 24 Oldum Buda Bugüne Özel Doğum Günü Yazısı


İyi dostlar biriktirmişim yüreğimde hepsini ayrı ayrı seviyorum ve hepsi benim için çok değerliler. Bende onlar için bu kadar değerliyim ki bu mutlu günüm de beni unutmadılar tek tek mesaj atanlar arayanlar hatta uykumdan uyandırıp doğum günümü kutlayan arkadaşlarıma sevgim sonsuz.

24 yaşındayım ne kadar da kocaman oldum böyle ne ara bu kadar büyüdüm şaşırıyorum en son 18 yaşındayken yine bir 15 Mart gününü beklerken ki heyecanımı hatırlıyorum. İnsan büyüdükçe daha bir duruluyor duruluyor, duruluyor. Ailem beni bu konuda hiç yalnız bırakmaz. Doğum günlerinde hep bir kutlama vardır bizim evde zaten insan bunu seviyor en azından ben, birkaç arkadaşım dostum hatta kardeşim uzakta ama telefonda saatlerce konuşmamız sayesin de hiç yokluklarını hissetmedim.

 Doğum günleri benim için özelin de en özeli o kadar önem veriyorum işte. Hediyelerden ziyade hatırlanmak güzel duygu vesselam…
Tanıdığım tanımadığım doğum günümü kutlayan herkese teşekkür ederim. Blog arkadaşlarımı da konuya dahil etmeden geçmeyeceğim sizlere de teşekkür ederim iyiki blogger ortamına katılmışım ve sizleri tanıma fırsatı bulmuşum teşekkürler tekrardan.

Sürç-i lisan ettiysem affola, bu mutlu günümde beni yalnız bırakmayan mesajlarıyla yüzümü güldüren herkese dostlarıma cancazlarıma böceklerime çok Teşekkür ederim…

                                  SİNEM KANDEMİR…
Blogger tarafından desteklenmektedir.
 

Sirius... Copyright © 2011 -- Template created by O Pregador -- Powered by Blogger